بسیاری از افراد فکر می کنند که حضانت و ولایت یکی هستند ولی این گونه نیست؛ حضانت به معنای سرپرستی و نگهداری است در حالی که ولایت به معنای داشتن حق تصمیم گیری در مورد مسائل زندگی فرزند می باشد. حتی اگر مادر سرپرست باشد، ولایتی بر فرزند خود ندارد و تا زمانی که فرزند به سن قانونی ۱۸ سال برسد، ولایت او با پدر و جد پدری به صورت همزمان است.
حضانت دختر بعد از طلاق
حضانت دختر تا ۷ سالگی با مادر است. پس از آن که ۷ سال او کامل شد، باید نزد پدرش برگردد. از ۷ سالگی تا ۹ سالگی به مدت دو سال با پدر خود زندگی می کند. پس از رسیدن به سن بلوغ که همان ۹ سالگی است، دختر انتخاب می کند که با کدام والد می خواهد زندگی کند.
حضانت پسر بعد از طلاق
پسر بعد از طلاق، تا ۷ سالگی با مادر زندگی می کند. پس از ۷ سالگی، نزد پدر باز می گردد و تا رسیدن به سن بلوغ که برای پسران ۱۵ سالگی است، با پدر خود می ماند. پس از سن بلوغ، خود پسر می تواند انتخاب کند که با پدر و یا مادر می خواهد زندگی کند.
حضانت فرزندان پس از سن بلوغ
پس از رسیدن به سن بلوغ که در دختران ۹ سالگی و در پسران ۱۵ سالگی است، حق انتخاب به عهده خود فرزند است و او انتخاب می کند که زندگی با کدام والد را ترجیح می دهد. اگر پدر را انتخاب کند به زندگی با او ادامه می دهد و اگر انتخابش مادر باشد، نزد او می رود.
حضانت فرزند طلاق بعد از ۱۸ سالگی
حضانت بعد از ۱۸ سالگی و رسیدن به سن قانونی، معنایی ندارد. به عبارتی فرزند، از دایره حضانت خارج می شود و می تواند آزادانه برای خود تصمیم بگیرد. در این سن دادگاه نمی تواند برای محل زندگی فرزند تصمیم گیری کند.
حضانت فرزند در طلاق توافقی
در طلاق توافقی زوجین خودشان به توافق رسیده و شرایط جدایی را تعیین می کنند. یکی از مسائلی که باید بر سر آن توافق شود، بحث حضانت فرزند است. در توافق صورت گرفته، والدین برای روشن شدن تکلیف بچه ها بعد از طلاق، مشخص می کنند که حضانت فرزند یا فرزندان مشترکشان بر عهده کدام یک از آنها باشد.
